kulak ne demek?

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

İşitme organı; memelilerde dış, orta ve iç kulak bölgelerinden oluşan yapı.

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

kulak

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(I) a. 1. anat. Başın her iki yanında bulunan işitme organı: ?Kulaklarımın uğultusu içinde, söylediği lakırtıların hiçbirini duymuyordum.? -H. C. Yalçın. 2. anat. Bu organın, sesleri toplayıp içeriye almaya yarayan dış bölümü: ?Elleriyle kulaklarını tıkayıp yatağının yanında tortop oldu.? -H. E. Adıvar. 3. Balıklarda başın iki yanında bulunan ve ağızdan alıp solungaçlardan geçirdiği suyu dışarıya vermeye yarayan yarıklardan her biri. 4. müz. Telli çalgılarda tel germeye yarayan burgu. 5. Sabanın toprağa giren kısmının iki yanında bulunan ve toprağı yollara dökmeye yarayan parça. 6. coğ. Akarsuların ve özellikle göllerin karaya giren ve durgunlaşan yerleri. 7. mec. Seslerin uygunluğunu seçebilme ve değerlendirebilme yeteneği.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(II) a. esk. Varlıklı Rus köylüsü.

Türkçe

İktisat Terimleri Sözlüğü

Toprak sahibi olan, ücretli emek kullanarak tarımsal üretim yapan veya toprak ve tarımsal araçları kiraya vererek tefecilik yoluyla haksız kazanç sağlayan varlıklı Rus köylüsü.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(zooloji)

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Sabanın toprağa giren kısmının iki tarafında bulunan ve toprağı yanlara dökmeye yarayan parça.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Yağmur ve sel sularının toplandığı çukur, su yatakları. 2. Küçük dereler. 3. Arkların ya da göl ve dereden tarlaya alınan suyun ağzı. 4. Küçük vadi. 5. İki yol arasında kalan toprak parçası. 6. Akarsuların karaya giren ve durgunlaşan yerleri. 7. Göllerin karaya giren sivri kısımları. 8. Tarlanın köşesi, dar yeri.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Gücü sırığını koymaya yarayan dokuma aygıtının yan direkleri.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Köprünün iki yanındaki duvarlar : Köprünün kulağına oturdum.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Makbuz.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Oku boyunduruğa bağlayan kayış. 2. Kağnı arabalarında iki oku boyunduruğa yakın yerde birbirine tutturan sivri ağaç parçaları.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Telli müzik araçlarında akort vidası, burgu.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Koyun ve keçilerin butlarındaki açı biçiminde sinir.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kenar.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Sarmısaklı yoğurt dökülerek yenilen bir hamur yemeği, mantı.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kolayca taşınması için çuvalın ağzının iki yanına yapılan tutma yeri, kulp.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çamlıklarda biten, yemeği yapılan bir çeşit ilkbahar bitkisi.

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

Kotanın ayarını sağlayan iki demir parçası. (Akbulut *İspir -Erzurum)

Türkçe

Zooloji Terimleri Sözlüğü

İşitme organı olup memelilerde dış-, orta-ve iç-kulak olmak üzere üç bölgeden meydana gelir.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

Afyon ili, Şuhut ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

Türkçe

Yerleşim Yeri İsimleri

İçel ili, Tarsus ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

İngilizce

1. ear. 2. gill (of a fish). 3. tuning peg. 4. natural sense of musical pitch, ear. 5. handgrip, lug, (rounded) handle (of a cooking pot). ––ını açmak to listen carefully. ––ı ağır işitmek to be hard of hearing, be partially deaf. –– akıntısı discharge from an ear. –– asmak /a/ to pay attention (to); to heed. ––tan âşık olmak /a/ to be in love with (someone, something) one has never seen. ––ı (bir şeyde) olmak to be listening to. ––ını bükmek /ın/ to forewarn. ––ına çalınmak /ın/ to overhear (something). ––ını çekmek /ın/ 1. to pull (someone´s) ear. 2. to give (someone) a firm but gentle rebuke. ––ları çınlamak for one´s ears to ring. ––ı/––ları çınlasın. colloq. I wish he could hear this (said when something good is said of someone absent). ––ını çınlatmak /ın/ to speak well of (someone absent). –– delici earsplitting, deafening (noise). ––ı delik (person) who´s quick to pick up news. ––ını delmek /ın/ slang to tell (a gambler) that he´s been swindled. ––larını dikmek (for an animal) to prick up its ears. ––ını doldurmak /ın/ to fill (someone) in, put (someone) in the know; to brief, prime. –– dolgunluğu knowledge picked up here and there (by listening). ––tan dolma (knowledge) picked up here and there (by listening). ––ları dolmak to be fed up with hearing the same thing over and over again. ––ı düşük 1. listless, lifeless. 2. glum, blue. ––erimi earshot. ––ına gelmek to hear. ––ına girmek to heed, take note of; to accept as true. –– iltihabı path. ear infection. –– kabartmak to prick up one´s ears, be all ears. ––larına kadar kızarmak to blush/flush hotly, go beet red. ––tan kapmak /ı/ to pick up (knowledge) here and there (by listening). ––ına kar suyu kaçmak to hear some disquieting news. –– kepçesi anat. earlap, the external ear. –– kesilmek to be all ears, listen attentively. ––larını kısmak (for an animal) to lay back its ears. –– kiri earwax. ––ı kirişte olmak to be all ears. ––ına koymak/sokmak /ı, ın/ to fill (someone) in about; to prime (someone) about. ––tan kulağa (news traveling) on the grapevine. ––ına küpe olmak to be a lesson to, serve as a warning to, leave a lasting impression on. –– misafiri olmak /a/ to overhear. ––ını okşamak (for a sound or spoken words) to delight (one). ––larının pasını gidermek (for music) to delight (one) because one hasn´t heard its like for a long time. ––ları paslanmak not to have heard good music for a long time. ––ına söylemek /ı, ın/ to whisper (something) in (someone´s) ear. ––ı tıkalı 1. hard of hearing. 2. unwilling to listen; (person) who is not listening. –– tıkamak /a/ to pretend not to hear; to ignore. ––larını tıkamak /a/ to shut one´s ears to, not to listen to. –– tutmak /a/ to listen carefully (to). –– uğultusu ringing in the ears. –– vermek /a/ to listen carefully (to). –– yağı earwax, cerumen. –– yolu anat. auditory canal.

İngilizce

(ADJ.)
aural

İngilizce

(N.)
ear, lug

İngilizce

(Pref.)
oto

İngilizce

ear; gill; flange; tuning peg; aural

Almanca

s Ohr; s Gehör.

Almanca

Ohr [das]; Gehör [das]; (ayakkabý) Lasche [die]

Almanca

Ohr; Gehör

Fransızca

burun-boðaz doktorluðu oto-rhino-laryngologie [la]

Fransızca

oreille

Yunanca

(το) αυτί

Japonca

mimi

Arnavutça

veshi

Kazakça

qulaq

İngilizce

n. wealthy peasant farmer in czarist Russia

Türkçe

(N.)
[ku·lak || kuː'læk /'kuːlæk]
toprak sahibi zengin çiftçi, rus çiftlik sahibi

Türkçe

toprak sahibi zengin çiftçi

Türkçe

m (Rußland) fr. büyük aga